Dün Yağmur Yağacak

Özdemir Asaf‘ı öyküleri, şiirlerinin gölgesinde kalmıştır ne yazık ki. Oysa en az şiirlerindeki kadar orijinal bir üsluba sahiptir düzyazı türünde kaleme aldığı eserleri. Şu sıralar “Dün Yağmur Yağacak” isimli öykü kitabını tekrar okuyorum. 1940-1980 yılları arasında yazılmış öyküler, Özdemir Asaf’ın oğlu Olgun Arun tarafından bir araya getirilmiş hatta isimsiz olan bazı öykülere yine oğlu tarafından isim verilmiş. Ocak 1987’de ilk kez Adam Yayınları tarafından yayınlanan bu 70 öykülük toplam, 1998’deki 5. baskının ardından 2004’te İş Bankası Kültür Yayınları’na geçmiş.

cimg0779
Ocak 1987
20200517_223747
Haziran 1998-5. Baskı

 

 

 

 

 

 

 

 

2006’da Epsilon Yayınevi’nden çıkan bu kitap son olarak 2009’da Yapı Kredi Yayınları tarafından Yuvarlağın Köşeleri ve ‘ça kitaplarıyla birleştirilerek “Kırılmadık Bir Şey Kalmadı” adıyla yayınlanmış. 2009’dan Günümüze kadar YKY’de 12 baskı yapmış olması sevindirici fakat bu nispette konuşulduğunu veya geniş bir çevrede bilindiğini düşünmüyorum.

Elimdeki  “Dün Yağmur Yağacak” (Adam Yayınları, 5. baskı) isimli kitaptan kısaca bahsetmek istiyorum. İrili ufaklı 70 metni barından bu kitapta öykü adına bir biçimsel tutarlılıktan bahsetmek mümkün değil çünkü bunlar aslında Özdemir Asaf’ın 20’li yaşlardan itibaren defterlerine tuttuğu notlar. Kimi metinler başlıkları bile koyulmamış, üzerine çalışılmamış öykü taslaklarıyken kimileri Thomas Bernhard’ın kısa öykülerini hatırlatan 5-6 cümlelik minimal (küçürek) öyküler.  “Bademcik Üstüne (s. 31)” gibi rahatlıkla deneme türüne dahil edilebilecek düzyazı örnekleriyle de karşılaşmak mümkün.   40’lı, 50’li yıllarda bilinç akışı tekniğine bu metinlerde sıkça başvurmuş olması dikkate değer. Ayrıca “Bir şeyler söyleyordu.”, “Kuş görünmeyor.” cümlelerinde görüldüğü gibi ünlü daralmasına uğratmadan kullandığı fiillere şiirlerinden de aşinayız. Bu, adeta onun üslubunun alametifarikalarından biri diyebiliriz. 

Bu kitaptaki ilk öykü, “Bir yaz gecesinin az bulunur karanlığında renkler bir araya gelmiş
dinleniyorlardı. İnsanların gözlerinden kaçmış, yorgunluk çıkarmak için az sesli ve kuytu bir yer aramışlardı. Buldukları yer ağaç, toprak ve denizin birbirlerine yakın durdukları bir yerdi.” (s. 7) gibi ilgi çekici bir cümleyle başlıyor. Devamında öykü anlatıcısı, renklerin arasındaki çekişmelere kulak misafiri oluyor.

Kitaptaki favori metinlerimden olan ve bir memurun patronundan zam isteme hatasına (!) düştüğü durumu mizahi bir üslupla konu edinen “Ben Ben’im” isimli öyküyü okumak isteyenler için aşağıda paylaşıyorum. İyi okumalar dilerim.

PDF linki   Özdemir Asaf-Ben Ben’im Öyküsü

 

Yazar: Ali Esen

1987’de Çanakkale'nin Biga ilçesinde doğdum. İstanbul Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden 2010 yılında mezun oldum. —— I was born in Biga/ Canakkale/ Turkey in 1987. Graduated from the Department of Turkish Language and Literature (Turkology) at Istanbul University in 2010. I am Istanbul based freelance photographer. —— Ekipmanlar/ Equipments Nikon F601 Kodak TRI-X 400 Professional Black-and-White, 35mm Film Nikon D80 Nikon 50mm f/1.8 AF-D Samsung Galaxy J7 Prime —— İletişim/ Contact aliesen@hotmail.com

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s